Search results

Filters

  • Journals
  • Keywords
  • Date

Search results

Number of results: 4
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

The author presents the search for the identity of individuals and families displaced after World War II from Vilnius to Gdańsk in the context of the urban community integration. Gdańsk being a city where the population after the war was almost fully replaced, becomes in this sense a kind of laboratory of social integration processes. The text serves as an introduction to the topic and is based on the results of the pilot qualitative research conducted within the The Common Room Gdańsk” (2013–2015) project coordinated by prof. M. Mendel. The analyses are a contribution to the reflection on identity determinants of integration processes within the urban community, also in relation to contemporary times. When discussing the issues of identity, the author points to the importance of the turning point which was the end of World War II, and the experience of expatriation in the spatial and socio-cultural context.
Go to article

Abstract

Until 1914 editors of Gazeta Gdańska were taken to court on thirty occasions and were sentenced to a total of RM 2,430 in fines and eight months and three weeks of imprisonment. Of the fifteen editors taken to court, Józef Konstanty Palędzki i Stanisław Wentowski came out with most convictions.
Go to article

Abstract

The French consulate founded in Gdańsk in 1610 was probably the fi rst consulate in the Polish- -Lithuanian Commonwealth. It was established by the King of France, Henri IV. The State Archive in Gdańsk holds a document dated on 23 April 1610 nominating Jean de La Blanque to the post of the French consul in Gdańsk. This was part of a wider diplomatic plan by the French monarch to set up a French alliance with Sweden and the Polish-Lithuanian Commonwealth.
Go to article

Abstract

Nawet w latach polsko-szwedzkich konfliktów zbrojnych, mimo oficjalnie ogłaszanych blokad i stosowania represji, nadal funkcjonował ruch żeglugowy pomiędzy największymi portami wrogich państw, np. w latach 1655–1660 ze Sztokholmu do Gdańska wypłynęło 25 jednostek, w kierunku odwrotnym – 41 statków. W latach powojennych kontakty żeglugowe Sztokholmu z Gdańskiem stanowiły od 2,5 do 10,5% ogółu ruchu statków szwedzkiej metropolii. W rejsach przeważały jednostki o mniejszym tonażu, od 30 do 40 łasztów, co ułatwiało w sezonie żeglugowym wielokrotne kursy statków z polskim zbożem do portów szwedzkich. Spośród żaglowców, w drugiej połowie XVII w. najczęściej spotkamy szkuty, na które przypada niemal połowa zapisów sztokholmskiej komory celnej. W pierwszym dwudziestoleciu XVIII w. najczęściej wymieniano galioty (50%), których tonaż mieścił się w przedziale od 12 do 60 łasztów (przeciętnie około 30 łasztów). W latach pokojowych, w obsłudze żeglugi pomiędzy Sztokholmem a Gdańskiem, największy był udział własnych flot Gdańska (24,5%) i Sztokholmu (18,5%). Następne 4 bandery, każda z 10–11% udziałem, to porty Pomorza Szwedzkiego (Stralsund, Wismar) oraz Anglia ze Szkocją i Holandia. Jednakże w latach wielkiej wojny północnej dominowali Holendrzy z prawie 40% udziałem (przy 11% w drugiej połowie XVII w.). Na drugim miejscu plasowały się statki pod banderą Sztokholmu (24%). Znaczny spadek odnotowały żaglowce gdańskie, z 25% w latach 1661–1680 do 9% w pierwszym dwudziestoleciu XVIII w. Załogi statków obsługujących żeglugę ze Sztokholmu do Gdańska mogły zabierać w celach handlowych niewielkie ładunki własne. Dominowały towary żelazne, zwłaszcza najczęściej wywożone wówczas ze Szwecji żelazo w sztabach. Udział załóg w wywozie tego asortymentu do Gdańska wyniósł ponad 4%. Na drugim miejscu znalazły się „towary leśne” (deski, drewno opałowe, smoła, dziegieć), jednak znaczna ich część była przeznaczona na potrzeby bieżącej eksploatacji żaglowca (np. roboty konserwacyjno-remontowe), mniej na potrzeby handlu.
Go to article

This page uses 'cookies'. Learn more