Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 3
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

11 marca 2016 roku opuścił nas profesor Lech Kłosiewicz. Profesor był postacią znaną nie tylko w środowisku architektów i urbanistów, ale także w szerokim świecie ludzi nauki i kultury. Opinie, które formułował, zawsze były nacechowane pogłębioną refleksją naukową opartą na wszechstronnej analizie spraw, które Go zajmowały. Jako badacz i analityk Architektury Współczesnej odkrywał w niej cechy wynikające z porównań poszczególnych dzieł, co pozwalało na ich postrzeganie jako komponentów większej urbanistycznej skali.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Idee pluralizmu, różnorakie ich rozwinięcia teoretyczne i konkretyzacje ideowe wraz z ich promocją i próbami urzeczywistniania w praktyce społecznej, stanowią współcześnie signum temporis. Refleksja pedagogiczna zdaje się być szczególnie wrażliwa na sprawę pluralizmu, jego rozumienia i praktykowania, na wielowymiarowe odniesienia pluralizmu do świata wartości. W szczególności dotyczy to tych wartości i konfliktów wartości, które są bliskie wielorakim formom działań pedagogicznych. W refleksji pedagogicznej rozpatruje się – mniej lub bardziej krytycznie – różne aspekty i konsekwencje idei pluralizmu obecnych na rynku idei, uwzględnia się przy tym wielość idei pluralizmu przedstawianych w odmiennych ujęciach koncepcyjnych, które mają swe odniesienia w szeroko pojętej sferze działań i instytucji pedagogicznych. W refleksji pedagogicznej uwzględnia się też zagrożenia, które towarzyszą pluralizmowi lub są przeciw niemu zwrócone, a których również on sam – np. w sferze edukacji – może być nośnikiem. „Czy zdołamy uratować świat pedagogicznej myśli, pedagogiki otwartej na różnicę, na pluralizm (nie mylić z inną chorobą, jaką jest relatywizm)?” – pyta jeden ze znawców współczesnej myśli i praktyki pedagogicznej, Bogusław Śliwerski. Czyni on to pytanie jedną z wiodących kwestii dociekań pedagogicznych i metapedagogicznych, konfrontując pluralistyczne perspektywy pedagogiki z aktualnymi wyzwaniami ideowymi i społecznymi. W tym pytaniu pobrzmiewa też apel, aby dzięki rzetelnemu namysłowi – prowadzonemu z różnych punktów widzenia, z odmiennych perspektyw – uratować świat pedagogicznej myśli, jako świat otwarty i cechujący się pluralizmem. W założeniu tego pytania tkwi aksjologicznie ugruntowane przekonanie, że warto i powinno się „uratować świat pedagogicznej myśli, pedagogiki otwartej na pluralizm”. To także inspiracja, aby podjąć przedstawiany tu namysł nad pluralistycznymi perspektywami pedagogiki i różnorodnymi obliczami pluralizmów w krytycznym rozpoznaniu refleksji metapedagogicznej na przykładzie polskiej myśli pedagogicznej po 1989 roku.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Professor Lech Wojtczak spent his entire scientific life at the Nencki Institute of Experimental Biology PAS, where he worked since 1947. He is the author or co-author of two hundred scientific papers, promoted 15 doctors of science, was the Full Member of PAS and has been awarded with several prizes and honors. Among his students are three successive directors of the Nencki Institute, the authors of the present article. Scientific interests of Professor Lech Wojtczak were always dealing with bioenergectics, a discipline that he led in Poland and Eastern-Central Europe. In particular, his studies focused on the role of fatty acids and their derivatives on bioenergetics, on the regulatory role of surface potential of biomembranes on enzymatic and transport activities, on the regulatory role of calcium and magnesium in mitochondria, on the role of free oxigen radicals in bioenergetics, etc. Apart from being a great scientist, Lech Wojtczak was also a fantastic teacher, and an excellent scientific supervisor. Being well recognized in the world, he was placing members of his research group in foreignlaboratories, as well as was sending tchem to courses and conferences. This was opening their minds to the world, and to other cultures, and allowed Lech Wojtczak to form from his collaborators the next generation of good scientists and future leaders. The list of the most important pupils of Professor Wojtczak is given in the article. Lech was also excellent in social contacts, and in creating a friendly atmosphere. Together with his wife Anna, they kept an open home, often inviting collaborators to parties that usually led to long scientific discussions. With the sudden death of Pofessor Lech Wojtczak Polish science suffered a great loss. This eminent researcher, the father of Polish bioenergetics, but also a warm and modest person, will be dearly missed.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji