Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 3
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

Changes of university should not be a result of administrators’ and university managers’ decisions (as a top-down approach), but of initiatives caused by academic community. These engaged initiatives may take a different forms – associations, foundations, membership in academic committees, as well as different kinds of new social movements. An example of such a social movement are Obywatele Nauki (the Citizens of Science). Its members are young (usually post-docs), as well as more experienced scholars, who – despite the fact of achieving scientific and academic success – are working for the common good and the good of the university seen as an important social institution. Thus the Citizens of Science propose and encourage other scholars to seek constructive and parallel solutions, that, on the one hand, will respect the cultural, social, economic roots building the identity of the university, and, on the other hand, that will have will to use the vitality of young academic. There are three main possibilities of interpretation of the activity of the movement. First of all, these are the modern conceptions of social movements (Gorlach, Mooney 2008; Krzeminski 2013; Sztompka 2010; Żuk 2001; Touraine 2010, 2011, 2013), analyzing measures in the dimension of macro, meso and microstructure. Another important interpretation path is a reference to the history of Social Solidarity Movement (Touraine 2010, 2011, 2013; Ost 2007; Staniszkis 2010; Koczanowicz 2009). The third possibility of interpretive is theory of performative democracy (Matynia 2008; Austin 1993; Searl 1980, 1987), which is a particular dimension of public life, what creates an alternative to the undemocratic, unjust practices of power.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Niniejszy artykuł jest refleksją nad rolą, jaką we współczesnych miastach pełnią organizacje pozarządowe. Zakłada się, że miasta postsocjalistyczne podlegają gwałtownym przemianom związanym z pojawieniem się nowych modeli aktywności obywatelskiej oraz ruchów miejskich. W artykule przedstawiona zostaje charakterystyka polskich organizacji pozarządowych. Ukazana jest też idea ruchów społecznych w miastach postsocjalistycznych. Następnie omówiono ideę organizacji pozarządowych jako agentów zmian społecznych. W tym kontekście przedstawiono także pojęcia konfliktu społecznego, dobra wspólnego oraz tożsamości zbiorowej. Artykuł kończy się postulatem budowania koalicji pomiędzy różnymi aktorami społecznymi.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Ruchy miejskie przedstawiają same siebie jako odpowiedź na deficyt lokalnej polityki. Wpisują się w ten sposób w popularne diagnozy kryzysu demokracji, proponując własny model zaangażowania w życie polityczne. Jednak czy ten model jest szansą na odnowę demokracji, czy inną wersją polityki rozumianej jako oświecone zarządzanie? Czy ma potencjał rozszerzania sfery politycznej, czy zatrzymuje się wpół drogi? Artykuł jest próbą rozważenia tych kwestii. W pierwszej części zestawione zostały różne wersje języków politycznych, w jakich dokonuje się krytyki demokracji. Następnie przedstawiono koncepcję Jacques’a Rancière’a, akcentującą równościowy i emancypacyjny wymiar demokracji. Przykłady retoryki i działań ruchów miejskich są rozpatrywane w tym podwójnym kontekście różnych języków politycznych i radykalnego charakteru demokracji. Rozważony zostaje problem „niepełnej artykulacji politycznej”, w wyniku którego ruchy miejskie nie mogą w pełni zrealizować obietnicy, jaką składają.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji