Humanities and Social Sciences

Wiadomości Numizmatyczne

Content

Wiadomości Numizmatyczne | 2014 | Rok LVIII | Zeszyt 1-2 (197-198) |

Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

Medaliony późnoantyczne są istotnym źródłem dla poznawania kwestii ówczesnej propagandy i ideologii władzy cesarskiej. Multipla dynastii Konstantyna I Wielkiego można osadzić w szerokim kontekście kulturowym i historycznym, który ułatwia zrozumienie ich przekazu. Jest to możliwe dzięki sporej liczbie źródeł pisanych i ikonograficznych pochodzących z omawianej epoki. Autor stara się porównywać treści przekazywane przez przestawienia i legendy medalionów z późnoantyczną retoryką. Bierze pod uwagę szczególnie treści zawarte w zbiorze mów znanym jako Panegyrici Latini, oraz w dziełach retora Temistiusza. Sięga także do treści zawartych w Żywocie Konstantyna Euzebiusza z Cezarei. Analiza motywów ikonograficznych i legend medalionów wykazała istnienie kilku reguł rządzących ówczesnym przekazem propagandowym. Najwięcej przedstawień na medalionach związanych jest z jubileuszami panowania władcy oraz z tryumfami i ideologią zwycięstwa. Podkreślanie trwałości rządów i legitymizowanie władzy poprzez zwycięstwa stanowiło stały element treści propagandowych rozpowszechnianych przez cesarzy i ich otoczenie. Od cesarzy oczekiwano przede wszystkim sukcesów militarnych: rozszerzania i obrony Imperium. Propaganda starała się wpajać elitom obraz władcy spełniającego te oczekiwania. Przywiązanie elit do idei stabilnej władzy i obrazu zwycięskiego cesarza potwierdzają liczne wzmianki w omawianych dziełach twórczości retorycznej. Bardzo liczne są również emisje nawiązujące do stolic Cesarstwa: Rzymu i Konstantynopola. Idea starego i nowego Rzymu jako bliźniaczych miast była mocno osadzona w świadomości ówczesnych elit. Retorzy wychwalali starą stolicę (praepotens Roma) i siostrzany Konstantynopol jako dwie stolice zjednoczonego Imperium. Medaliony z chrześcijańskimi motywami ikonograficznymi były skierowane do schrystianizowanej części elit Cesarstwa. Prezentują one symbole wprowadzone do oficjalnej ikonografii przez Konstantyna Wielkiego, są więc pośrednio odwołaniem do postaci i dokonań tego władcy. Obecność symboli chrześcijańskich na numizmatach można rozumieć także jako publiczne wyznanie wiary cesarza, co koresponduje z przesłaniem Vita Constantini Euzebiusza z Cezarei. Ikonografia medalionów dynastii Konstantyna I jest jeszcze bardzo silnie osadzona w tradycji epok poprzednich, szczególnie okresu Tetrarchii. W przeważającej mierze nadal czerpie z kultury pogańskiej. Cesarze korzystali z niej w swej propagandzie, gdyż była powszechnie zrozumiała i ugruntowana w wyższych warstwach społeczeństwa. Inne tradycje wizualne były nieliczne i marginalne. Elementy chrześcijańskie zaczynają dopiero zdobywać sobie miejsce w przedstawieniach na numizmatach. Nie dziwi to w epoce, kiedy sztuka chrześcijańska dopiero zaczyna być akceptowana przez ogół hierarchii duchownej Kościoła. Łącznikiem przekazu ideologicznego wszystkich medalionów jest późnoantyczna retoryka. Autor starał się, posługując się podanymi w tekście przekładami, wykazać zasadniczą spójność wizualnej i werbalnej propagandy cesarskiej. Porównując legendy i ikonografię multipla z tekstami retorycznymi wskazał na istnienie wielu punktów wspólnych. Idee filozofów i mówców wychwalających panującego można było wypowiedzieć i napisać, ale równie dobrze przekazywał je obraz i krótkie slogany widoczne na multipla. Obraz i słowo niosły te same propagandowe hasła i apostrofy. Elita imperialna, dobrze obeznana z retorycznymi toposami doskonale rozumiała wszelkie aluzje. Widać wyraźnie, że głównym zadaniem propagandy nie było głoszenie określonej religii, czy ideologii, lecz rozpowszechnianie pozytywnego wizerunku cesarza. Ten obraz panującego kształtowano za pomocą retoryki i ikonografii. Do najlepszych przykładów należą właśnie medaliony zawierające zwięzłe hasła i symboliczne przedstawienia. Wiele z opisanych przedstawień z medalionów to zwięzłe kompozycje niosące silny ładunek ideologiczny i skondensowany przekaz propagandowy. Medaliony były bardzo wyrafinowanym i skutecznym środkiem propagandowym, który prezentował ten sam przekaz, co przemówienia retorów, ale w sposób pełniejszy i lepiej trafiający do imperialnych elit.
Go to article

Authors and Affiliations

Szymon Modzelewski
Download PDF Download RIS Download Bibtex

Abstract

Bezsprzecznie najliczniej odnotowywaną kategorią wśród monet rzymskich znajdowanych na obszarze na północ od Karpat, zajmowanym w okresie wpływów rzymskich przez kultury przeworską i wielbarską, są denary cesarskie z I–II w. po Chr. Dotyczy to m.in. skarbów liczących niejednokrotnie po kilka tysięcy monet. Pod względem chronologii emisji, denary w tych depozytach zawierają się zwykle pomiędzy ostatnimi latami panowania Nerona (54–68) a pierwszymi latami rządów Septymiusza Sewera (193–211). W niektórych skarbach odnotowano jednak obecność pojedynczych (nie więcej niż dwóch) denarów sprzed panowania Nerona. W większości przypadków były to egzemplarze z okresu Republiki, w jednym ze skarbów uchwycono denar cesarza Augusta. Podobne zjawisko zaobserwowano w przypadku znalezionego w Owczarni pod Pasłękiem mieszanego skarbu denarów z I–III w. i antoninianów z III w. (datowanych do 253 r.), uzupełnionego pojedynczym denarem republikańskim. Obecnie dość powszechnie przyjmuje się opinię, że masowy napływ denarów rzymskich z I–II w. na ziemie na wschód od limesu reńskiego i na północ limesu dunajskiego należy datować nie wcześniej niż na wiek II. Tłumaczy to, dlaczego w depozytach (prawie) całkowicie brak jest monet emitowanych przed 64 r., tj. egzemplarzy wybitych przed reformą Nerona obniżającą zawartość srebra w denarze i jego wagę. Denary sprzed 64 r. zostały bowiem wycofane z obiegu na mocy dekretu Trajana z 107 r. i wkrótce po tej dacie praktycznie, choć nie od razu i nie całkowicie, wyszły z użycia. Jak więc interpretować obecność pojedynczych denarów przedneroniańskich w środkowoeuropejskich skarbach denarów z I–II w.? Pierwsza ewentualność, intuicyjnie przyjmowana przez badaczy, którzy pobieżnie zajęli się opisywaną problematyką przy okazji szerszych studiów, wskazuje na możliwość napływu z terenu Imperium nielicznych monet sprzed panowania Nerona, przede wszystkim republikańskich, razem z denarami z I–II w. W ograniczonym zakresie monety te pozostawały bowiem w obiegu na obszarze Cesarstwa po wejściu w życie wspomnianego dekretu Trajana. Według drugiej hipotezy, pojedyncze denary przedneroniańskie mogły zostać wtórnie dodane, już na terenie Barbaricum, do zespołów monet młodszych. W tym przypadku denary te mogły pochodzić z puli, która napłynęła na tereny na północ od Karpat najprawdopodobniej w okresie od I w. przed Chr. do początków I w. po Chr. Z ziem na północ od Karpat, zajętych w okresie wpływów rzymskich przez kultury przeworską i wielbarską, znamy 10 skarbów srebrnych monet rzymskich z okresu Cesarstwa uzupełnionych nielicznymi denarami przedneroniańskimi. Wszystkie te depozyty odkryto w granicach obecnej Polski. Dziewięć z nich to zespoły denarów z I–II (III) w. Poza obecnością monet przedneroniańskich depozyty te nie różnią się specjalnie od wielu podobnych, znajdowanych na opisywanym obszarze i podobnie jak one są zróżnicowane pod względem struktury chronologicznej. W skład zespołu o najstarszej strukturze chronologicznej z opisywanych, tj. skarbu ze Słoch Annopolskich z najmłodszymi monetami wybitymi za Hadriana, wchodziły dwa denary z okresu Republiki. Obydwie monety republikańskie, stanowiące 3,7% składu zarejestrowanej części depozytu (54 monety), zaliczamy do tzw. mennictwa imperatorskiego schyłku Republiki. W trzech kolejnych skarbach, które na podstawie struktury chronologicznej należy datować jako zespoły, które wypłynęły z terenu Imperium pod koniec panowania Antoninusa Piusa lub w początkowym okresie rządów Marka Aureliusza, odnotowano po jednym denarze republikańskim. Depozyty liczyły odpowiednio 150 (Przewodów), 354 (Dorotowo) i 425 (Żulice) monet określonych pod względem chronologii wybicia. Tak więc w każdym z tych trzech przypadków monety z okresu Republiki stanowiły mniej niż 1% uchwyconej części depozytu. Dwie z opisywanych monet republikańskich wybito w I w. przed Chr.: denar triumwira monetarnego P. Serviliusa Rullusa z roku 100 (Przewodów) oraz denar emisji imperatorskiej Cn. Domitiusa Ahenobarbusa z roku 41 (Żulice). Emitent i data wybicia denara republikańskiego z D orotowa pozostają nieznane. Biorąc pod uwagę wystąpienie pojedynczego denara z okresu Republiki, analogiczne do trzech ostatnich z opisanych zespołów są skarby z okolic Sochaczewa, z T urska i z Wrocławia-Południe. Niestety dostępne informacje na temat składu tych trzech kolejnych depozytów są niewystarczające do określenia ich typu pod względem struktury chronologicznej. Tylko w wypadku skarbu z T urska dysponujemy pełnym określeniem monety republikańskiej; był to denar triumwira monetarnego A. Plautiusa z 55 r. przed Chr. Dwa dalsze zespoły to pod względem struktury chronologicznej skarby seweriańskie. W jedynym z nich (Drzewicz Nowy), pośród 1266 uchwyconych monet zarejestrowano pojedynczy denar Marka Antoniusza z lat 32–31 przed Chr. z serii legionowej. Moneta młodsza, ale wybita według lepszej stopy menniczej, wystąpiła w skarbie z miejscowości Ossa–Rywałdzik. Denar Augusta z lat 2 przed Chr. – 14 po Chr. z mennicy cesarskiej w galijskim Lugdunum był jedyną monetą przedneroniańską odnotowaną w ramach tego depozytu, liczącego łącznie 360 denarów. Pod względem rozrzutu terytorialnego zaprezentowanych dziewięciu depozytów trudno wskazać jakieś proste zależności. Cztery skarby (Drzewicz Nowy, okolice Sochaczewa, Tursko Małe, Wrocław-Południe) pochodzą z terenów kultury przeworskiej. Kolejne trzy (Przewodów, Słochy Annopolskie, Żulice) znaleziono na obszarze pierwotnie przeworskim, który w trakcie okresu wpływów rzymskich (ok. 2. połowy II w.) został zajęty przez kulturę wielbarską; najprawdopodobniej jednak zespoły te również należy wiązać z kulturą przeworską. Dalsze dwa depozyty (Dorotowo, Ossa–Rywałdzik) odkryto na terenie kultury wielbarskiej. Tak więc, pomimo że większa część skarbów z denarami przedneroniańskimi wpisuje się w kontekst przeworski, można bez trudu wskazać depozyty kojarzone z kulturą wielbarską. Rozpatrując szerszy kontekst terytorialny można stwierdzić, że zjawisko występowania monet przedneroniańskich w skarbach denarów cesarskich z I–II (III) w. jest szeroko rozpowszechnione na terenie Barbaricum i w jeszcze szerszym zakresie na obszarze Imperium, gdzie nieliczne monety republikańskie i cesarzy dynastii julijsko-klaudyjskiej (sprzed 64 r.) pozostawały w użyciu nawet do początku III w. Ponadto, uogólniając, im starszy skarb (tj. przede wszystkim wykazujący starszą strukturę chronologiczną), tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia w nim monet emitowanych przed rokiem 64. Reguła ta dotyczy depozytów zarówno z obszaru Imperium, jak i z terenów zajmowanych w okresie wpływów rzymskich przez kultury przeworską i wielbarską. Na tle skarbów denarów z I–II (III) w., standardowych dla terenów kultur wielbarskiej i przeworskiej, nietypowo prezentuje się skarb z O wczarni. W ramach uchwyconej części, w skład tego depozytu, poza denarem legionowym Marka Antoniusza, wchodziło dziewięć denarów od Nerona do Heliogabala, cztery dalsze nieokreślone egzemplarze tego samego nominału oraz siedem antoninianów od Gordiana III do Treboniana Galla (251– 253). Jeśli nie liczyć denara republikańskiego, zespół ten odpowiada strukturze masy monetarnej obiegającej w połowie III w. na terenie Imperium. Pewną anomalią jest natomiast wystąpienie w opisywanym depozycie denara legionowego Marka Antoniusza. Monety tego typu pojawiają stosunkowo licznie w skarbach z obszaru Imperium datowanych najmłodszymi monetami do końca lat 30. III w., ale w skarbach z połowy III w. i młodszych denary legionowe w zasadzie nie występują. Monety takie odnotowano jedynie w dwóch późnych skarbach denarów i antoninianów odkrytych na terenie Mezji Dolnej. Depozyty te, datowane najmłodszymi monetami na okres panowania Decjusza (249–251), można z dużą dozą pewności łączyć z najazdem Gotów na prowincje bałkańskie w roku 251. Wynika z tego, że na rzymskich Bałkanach denary Marka Antoniusza pozostawały w użyciu — zapewne przede wszystkim, a może nawet wyłącznie jako środek tezauryzacji — na początku lat 50. III w. Tak więc można założyć, że zespół odkryty w Owczarni został uformowany na terenie Imperium, najprawdopodobniej w prowincjach naddunajskich, i zapewne opuścił jego granice wkrótce po dacie wybicia najmłodszej monety (251–253). Opisywany depozyt można interpretować jako pieniądz zagrabiony przez Gotów podczas ich łupieżczych wypraw na Bałkany, być może w wyniku najazdu z 253 r. Wziąwszy pod uwagę wszystko powyższe, z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością możemy założyć, że nieliczne monety sprzed 64 r. wchodzące w skład depozytów datowanych najmłodszymi monetami na II–III w. napłynęły na teren Barbaricum razem z monetami późniejszymi, nie wcześniej niż w II w., a w skrajnym wypadku (skarb z O wczarni) nawet w połowie III w. Być może w tym samym czasie na tereny przeworskie i wielbarskie napłynęły również niektóre denary przedneroniańskie odnotowane na obszarach położonych na północ od Karpat jako znaleziska pojedyncze. Nie można jednak całkowicie wykluczyć, że w niektórych przypadkach do zespołów denarów z I–II (III) w. wtórnie, na terenie Barbaricum dodano monety przedneroniańskie, które napłynęły tam wcześniej, w ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci I w. przed Chr. lub na początku I w. po Chr.
Go to article

Authors and Affiliations

Arkadiusz Dymowski

Instructions for authors

Submission guidelines for authors

We ask all authors to adhere to the following guidelines in preparing articles for publication:

We accept submissions in electronic form (electronic delivery or CDs) in a commonly used word processor format (such as MS Word or AbiWord).
If any characters outside the standard set of typefaces (Arial, Calibri, Courier, Times New Roman, Symbol, and Wingdings) are used, a PDF filemust additionally be supplied.

● Together with your article, supply a separate text file containing the following metadata:

- Title,
- Author(s),
- ORCID number (with the link),
- Affiliation,
- Abstract,
- Keywords,
- Bibliography.

● Submissions (except those intended for the sections “Finds,” “Reviews,” or “Chronicles”) should include an abstract (describing the content of the article in no more than 1,000 characters) and a summary (approximately 10% of the volume of the article). Both texts should be in English or prepared for translation into English. At the end of your article, include the author’s affiliation and e-mail address for publication.

● Do not use all-caps (except in quotes from inscriptions), automatically formatted numbered or bulleted lists, hyperlinks, underlining or color highlighting, or manual hyphenation. Do not use spaces to align or adjust the text. To create tables, use a table editor (not tabs or spaces).

● Citations are to be placed in footnotes at the bottom of the page (not within the text – this does not apply to catalogue references in coin descriptions). Whenever possible, footnotes should be used for bibliographic purposes; avoid using them for commentaries.

● Use the Oxford style of referencing for footnotes (the author’s name, year). If possible, use the same format for catalog citations in coin descriptions. The article should include a list of references at the end with bibliographic entries consistent with the format adopted in Wiadomości Numizmatyczne (examples can be found at https://journals.pan.pl/wn).

● For articles intended for publication in Polish, foreign alphabets should be transliterated in bibliographic entries in accordance with the Polish Standard (e.g. PN-ISO 9-2000 for Slavic alphabets; see https://centrum.nukat.edu.pl/pl/warsztat/transliteracja). For articles intended for publication in languages other than Polish, use the transliteration standards accepted in those languages – for English, this is the Library of Congress system, used depending on the options offered by the word processing software ( https://www.loc.gov/catdir/cpso/roman.html)

● For present-day facts, use current geographical names (as opposed to, for example, Russian names in post-Soviet countries outside Russia; this also applies to abstracts in foreign languages). However, for articles intended for publication in Polish, it is recommended to use accepted Polish transliteration and traditional transcription rules, but only in the main text (not in bibliographic entries). Also, remember that any lesser-known name should be explained once in transliterated form together with an indication of the administrative unit to which it belongs. In the description of historical facts, use historical names then in use (such as Królewiec and Rychbach, not Kaliningrad and Dzierżoniów).

● Illustrations should be supplied in separate files (as opposed to being embedded in the text):

- Photographs should be supplied as TIFF or JPG files at a minimum resolution of 300 dpi (preferably 600). Photographs of coins should be cut out from the background and properly scaled.
- Drawings (site plans, maps) should not be larger than the size of one printed page (12.5×19 cm).
- Illustrations should be captioned and described in the text as “Fig.”

Authors of articles in the “Finds” section are asked to tailor reports of coin finds to the following system whenever possible:

1. city/town/village, municipality, and county (within current administrative division!);
2. place found;
3. date found;
4. discovery circumstances and finder;
5. the archaeological context (including position within a grave);
6. the number of coins found, collectively or individually;
7. the method of preservation;
8. terminus post quem of the find;
9. the current location where the coins are held;
10. the list of the coins discovered and possible accompanying objects (remember to include metrological data, especially for ancient and medieval coins, identify the mint – if it may be different – and provide a catalogue references);
11. a brief commentary, if any.

Brevity is appreciated, and illustrations of coins and site plans are always welcome.
Compliance with the above rules will speed up the publication of the article in a form that is clear and satisfactory to authors.

Publication Ethics Policy

Principles of publication ethics

The editorial board of Wiadomości Numizmatyczne follows the principles of accountability and ethics recommended by the Committee on Publication Ethics (COPE) for all those involved in the publication process and makes every possible effort to prevent any misconduct.


EDITORIAL RESPONSIBILITIES

Fairness and impartiality: Submissions are evaluated on the merits of their content alone, without regard to race, gender, sexual orientation, religious beliefs, citizenship, or political ideology.

Publication decisions: The editor-in-chief is responsible for deciding which of the submitted articles should or should not be published. Decisions on the acceptance of an article for publication or its rejection are made by the editor-in-chief based on reviews that evaluate the article’s content, originality, clarity, and relevance to the scope of the journal. In making decisions, the editor-in-chief consults subject editors. The editor-in-chief is required to observe applicable provisions on defamation, copyright infringement, and plagiarism, and to take full responsibility for decisions on the publication of articles.

Confidentiality: Editors and members of the Scientific Board must ensure that all materials submitted for publication remain confidential while under review. They may not disclose any information about the submitted manuscripts to anyone except the authors, reviewers, potential reviewers, other editorial advisers (e.g. translators), and the publisher.

Disclosure and conflict of interest: Unpublished articles, article excerpts, or materials contained therein may not be used by the editorial board or the editors for the purpose of their own research without the written consent of the authors.

Maintaining the integrity of the scientific record: Editors will safeguard the integrity of the published record, and publish corrections, clarifications, and retractions when needed. At the same time, the editorial board will make every effort to identify any research misconduct or publication misconduct. Plagiarism and articles based on falsified data are unacceptable. When ethical concerns arise about a submitted or published article, editors should take appropriate steps in response. The editors of the journal are always willing to publish corrections, clarifications, retractions, and apologies when needed.

Retractions of published articles:
The journal’s editors will consider retracting a published article if:
- we have clear evidence that the findings are unreliable, as a result of either misconduct (e.g. data fabrication) or honest error (e.g. miscalculation or experimental errors);
- the results were previously published elsewhere without proper cross-referencing, permission, or justification (cases of redundant publication);
- the article constitutes plagiarism or reports unethical research.
Notices of retraction should be linked to the retracted article (by including the title and authors in the retraction heading), clearly identify the retracted article, and state who is retracting the article. Notices of retraction should always include the reason(s) for the retraction, so as to distinguish honest error from misconduct. Retracted articles will be retained in the journal’s print copies and electronic archives, but their retracted status will be marked as prominently as possible.


DUTIES OF AUTHORS:

Reporting standards: Authors of articles presenting the results of original research should provide an accurate account of the work performed and an objective discussion of its significance. Underlying data should be represented accurately in the article. An article should contain sufficient detail and references to permit others to verify the hypotheses contained therein. Fabrication and the presentation of false or inaccurate research results constitutes unethical behavior and will result in the rejection of a manuscript or the retraction of a published article.

Originality and plagiarism: Authors should ensure that they have written entirely original work, and if the authors have made use of the work and/or words of others, that this has been appropriately cited or quoted. Plagiarism is unacceptable.

Data access: Authors may be asked to provide the raw data for editorial review, and they should be prepared to provide public access to such data and to retain such data for a specified period after the publication of their article.

Multiple or concurrent publications: Authors should in general not publish a manuscript describing the same research in more than one journal. However, in exceptional and justified cases, the editorial board of Wiadomości Numizmatyczne will consider publishing a text published in another journal, provided that it was addressed to a different audience and in a different language.

Authorship: Articles in Wiadomości Numizmatyczne may be published only under the names of individuals who have made a significant contribution as authors and are responsible for the content of such articles. All persons whose contributions to the creation of the submitted article are negligible (for example, limited to providing research materials) may be mentioned in the acknowledgments, but they must not be listed as authors. In the case of doubts, the editorial board will asks for a description of the contribution of each person listed as an author. Authors should also disclose, in a footnote or in the acknowledgments, information about individuals and institutions that contributed to the creation of the article by making content-related, material, or financial contributions. The corresponding author should ensure that only appropriate individuals are listed as co-authors of the article and that such co-authors have seen and approved the final version of the article and agreed to its submission for publication. Cases of scientific misconduct will be documented and disclosed.

Acknowledgement of sources: Authors should ensure the proper acknowledgement of the results of the work of other researchers. For this reason, they should cite publications they have used as sources of information and hypotheses when writing their articles.

Fundamental errors in published papers: When an author discovers a significant error or inaccuracy in his/her published work, it is the author’s obligation to promptly notify the journal’s editor or publisher and to cooperate with the editor to retract or correct the article.


DUTIES OF REVIEWERS:

Contribution to editorial decisions: Peer reviews assist editors in making editorial decisions and may assist authors in improving their articles.

Promptness: Any reviewer who does not feel competent to review a submitted article or knows that its timely review will be impossible should notify the editor and withdraw from the review process.

Confidentiality: The whole of a manuscript received for review must be treated as a confidential document. It must not be shown to or discussed with anyone except the persons authorized by the editor.

Standards of objectivity: Reviews should be conducted objectively. Personal criticism of the author is inappropriate. Reviewers should express their views clearly, using appropriate supporting arguments.

Acknowledgement of sources: Any substantial similarity or overlap between the article under review and any other published article should be reported to the editor. Reviewers should identify relevant published work that has not been cited by the authors.

Disclosure and conflict of interest: Information or ideas obtained through peer review must be kept confidential and must not be used for the reviewer’s personal advantage. Reviewers should not agree to review manuscripts in which they have conflicts of interest resulting from collaborative or other relationships with any of the authors, companies, or institutions involved in writing the article. Authors have the right to respond to the critical remarks of reviewers.

Peer-review Procedure

Review procedure

- All scientific articles submitted to the editorial board of Wiadomości Numizmatyczne are subject to a double-blind review.

- Every scientific article is peer-reviewed by independent experts in the relevant specialization.

- The editorial board will make every effort to select reviewers with no professional or private relationship with the author of the text being reviewed.

- Reviewers are required to provide an objective review of the submitted article.

- Reviewers are required to disclose any irregularities that they discover, in particular any forms of plagiarism.

- Reviews must be made in writing and must include a clear evaluation of the submitted article.

- Reviewers evaluate whether or not the article is eligible for publication. The evaluation is based on the following criteria: whether the topic is approached in an innovative manner, whether the article takes into account the most recent subject literature, whether appropriate methodology has been used, and what impact the article will have on the current state of research in the field.

- The articles under review are treated as confidential.

- The reviewers remain anonymous.

- Authors are required to participate in the review process, in particular to incorporate or respond to suggested corrections and to remove identified errors.

- Once a year, the editorial board of Wiadomości Numizmatyczne publishes a list of reviewers collaborating with the journal on a specific issue. The list is published in the journal’s print issue and on the journal’s website.

Plagiarism Policy


The journal observes the principles of scientific transparency and integrity.
We therefore accept no forms of plagiarism, ghostwriting, or honorary authorship. In order to prevent these, relevant provisions have been included into the agreements signed with authors.
All the articles intended for publication in the journal are screened for plagiarism using the iThenticate software.

This page uses 'cookies'. Learn more